a

H Liverpool του 1987-88 ήταν ό,τι καλύτερο έχει βγάλει το Βρετανικό ποδόσφαιρο

Ονόματα όπως Peter Beardsley, Nigel Spackman, John Aldridge και Kenny Dalglish ήταν μόνο η σπίθα για την τεράστια έκρηξη της πιο ταλαντούχας αλλά και πιο αδικημένης Liverpool όλων των εποχών.

 

Ομάδες – όνειρο υπάρχουν πολλές και σε όλα τα πρωταθλήματα, κάθε οπαδός αν ερωτηθεί θα επιλέξει την δικιά του διαχρονική ομάδα, αυτή που του άρεσε να βλέπει και να θαυμάζει. Όπως επίσης υπάρχουν και οι αντικειμενικά άριστες και αρεστές διαχρονικά ομάδες, στην Ελλάδα για παράδειγμα για πολλούς ήταν η ΑΕΚ του Μπάγεβιτς της πρώτης του θητείας στους πάγκους της «Ένωσης» στις αρχές τις δεκαετίας του 1990.

 

Οι απόψεις πάντα θα διίστανται αλλά η πλειοψηφία θα είναι πάντα αυτή που θα καθορίζει το αποτέλεσμα. Έτσι και στην περίπτωση της Liverpool. Η Liverpool λοιπόν της περιόδου 1987-1988 ήταν κατά πολλούς ό,τι καλύτερο έχει βγάλει το Αγγλικό ποδόσφαιρο, μία ομάδα που θα μπορούσε να είχε φτάσει ακόμα ψηλότερα και στην Ευρώπη αν δεν ήταν η τραγωδία του Heysel το 1985 και θα σου εξηγήσω αμέσως το γιατί…

 

η ομάδα της Liverpool 1987-88

 

Πήγαινε τώρα και ρώτα σε οποιαδήποτε pub στην Μεγάλη Βρετανία οποιονδήποτε δεις άνω των 30 ετών για το ποια θεωρεί την πιο μισητή ομάδα ποδοσφαίρου στην χώρα του. Το μόνο σίγουρο είναι πως θα σου απαντήσει την Liverpool. Αρχικά θα σου φανεί παράξενο γιατί τόσοι πολλοί μισούν τους «κόκκινους», αλλά αν κάνεις το ίδιο πράγμα και στα άτομα της δικιάς μας γενιάς θα δεις ότι η απάντηση θα είναι διαφορετική. Οι περισσότεροι θα σου απαντήσουν την Manchestrer United.

 

 

Είναι απολύτως φυσιολογικό, η επιτυχία φέρνει φθόνο και για πάνω από 20 χρόνια στην Αγγλία δηλαδή από το 1970 μέχρι και το τέλος του 1980, η Liverpool ήταν ο πιο επιτυχημένος σύλλογος σε όλο το Νησί, άρα λογικός ο φθόνος για την Liverpool και για την κάθε Liverpool.

 

 

Ομάδα όνειρο

 

 

O ρυθμός με τον οποίο άλλαζε ρόστερ η Liverpool σε όλη αυτήν την περίοδο ήταν εκπληκτικός, και όμως παρόλα αυτά συνέχιζε να κρατά τα σκήπτρα. Με τον Dalglish να παραμένει κολόνα από το 1977 μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1980, η ομάδα συνέχιζε να πρωταγωνιστεί και να εξελίσσεται.

 


Η εξέλιξη είναι η τελειότερη λέξη για να περιγράψει κανείς την ομάδα αυτή, διότι πολλοί πιστεύουν πως αυτή η Liverpool ήταν η τελευταία μεγάλη ομάδα του Νησιού. Η ομάδα του Barnes, του Beardsley και του Aldridge ήταν καταρχάς άψογη από αισθητικής απόψεως. Η πρώτη σεζόν που συνεργάστηκαν (1987) ήταν ίσως η καλύτερη που έχει πετύχει Βρετανικός σύλλογος. Ακόμα και οπαδοί άλλων ομάδων είχαν πει πως ήταν σαν να έβλεπαν την Βραζιλία να παίζει στο Νησί και τα 87 γκολ στην σεζόν που πέτυχαν οι «κόκκινοι» ήταν η καλύτερη απόδειξη.

 

 

Από την αβεβαιότητα στην κορυφή

 

 

Αυτό που δυσκολεύεσαι να πιστέψεις είναι πως η όλη σεζόν ξεκίνησε με έναν αέρα αβεβαιότητας, κάτι το οποίο υπήρχε στο Anfield και προερχόταν από την σταθερότητα της ομάδας. Ο τεχνικός της Kenny Dalglish, πρωταγωνιστής του πρώτου ντάμπλ της ιστορίας (league cup, FA cup) to 1986, άρχισε να ξαναχτίζει το ρόστερ ήδη από τη περίοδο 1986-87. Είχε ήδη περιορίσει τα αγωνιστικά του λεπτά αφού πλέον ήταν παίκτης-προπονητής και είχε επικεντρωθεί στο πως θα χτίσει την νέα Liverpool η οποία τερμάτισε 2ρη εκείνη τη χρονιά.

 

Πρώτη του μεγάλη κίνηση ήταν να διώξει τον ζωντανό θρύλο της ομάδας Ian Rush για 3,2 εκ. λίρες στην Juventus, ποσό ρεκόρ τότε στην Βρετανία. Με αυτά τα λεφτά έχτισε το ρόστερ του και έφερε ανθρώπους οι οποίοι ήταν γνώστες του ποδοσφαίρου δουλεύοντας μαζί του πίσω από το οικοδόμημα που ήθελε να κτίσει.

 

John Aldridge

 

Πρώτη μεταγραφή ο Peter Beardsley από την Newcastle, ακολούθησε ο Spackman και μετά ο Aldridge το 1987 από τις Chelsea και Oxford United αντίστοιχα. Μετά ήρθε και ο John Barnes από την Watford. Οι Beardsley, Barnes και Aldridge αποκτήθηκαν με απώτερο σκοπό την ενδυνάμωση της επίθεσης για την επόμενη σεζόν και θα αποτελούσαν ίσως το καλύτερο τρίδυμο που θα δει ποτέ το Βρετανικό ποδόσφαιρο.

 

Peter Beardsley

 

Ο Beardsley αποκτήθηκε για να καλύψει δημιουργικά το κενό του Kenny, ο Aldridge ήταν ο αντικαταστάτης του Rush (στον οποίο έμοιαζε και εμφανισιακά) και ο Barnes ήταν απλά ο καλύτερος επιθετικός εκείνη την περίοδο στο Νησί που όλοι περίμεναν να αναδείξει το ταλέντο του με την κλασική πλέον κόκκινη μπλούζα της Addidas.

 

John Barnes

 

Την κόκκινη κλασική φανέλα μπορεί να μην την φόρεσε καθώς στο πρώτο του παιχνίδι η Liverpool αντιμετώπισε την Arsenal φορώντας την γκρι φανέλα (εκτός έδρας) στο Highbury. Οι κανονιέρηδες είχαν νικήσει τους κόκκινους ένα χρόνο πριν για το League Cup, αλλά η ομάδα του Dalglish πήρε την εκδίκησή της νικώντας με 2-1 με τα γκολ των Aldridge και Nicol.

 

Η Liverpool ήταν αήττητη και επόμενος σταθμός της ήταν η πρώην ομάδα ενός από τους νεοαποκτηθέν παίκτες της, στο St James Park. Ναι ήταν η Newcastle η οποία απέκτησε ως αντικαταστάτη του Beardsley (που πήγε στη Liverpool) τον Βραζιλιάνο Mirandinha από την Palmeiras. Αλλά ήταν ο πρώην παίκτης τους που με ένα εκπληκτικό παιχνίδι βοήθησε όσο κανείς άλλος στην νίκη με 4-1 (χατ τρικ του Nicol και ένα γκολ από τον Aldridge).

 

 

Η αλήθεια είναι πως η Liverpool ήταν ακόμα άπειρη. Μετά το 4-0 με την πρωτοπόρο QPR οι «κόκκινοι» χρειάζονταν και έναν ακόμη εξτρέμ και τον βρήκε στο πρόσωπο του Ray Houghton από την Oxford με 825.000 λίρες! Ο Ray πήρε το νούμερο 9 και αυτό διότι ο Aldridge το αρνήθηκε διότι δεν ήθελε το βάρος της φανέλας του Rush!

 

Ray Houghton

 

Η εκπληκτική φόρμα της Liverpool συνεχίστηκε σε όλη τη διάρκεια του 1987 και μέχρι να μπει το 1988 η Liverpool ήταν ήδη αήττητη στο πρωτάθλημα, με 13 πόντους παραπάνω από τη 2ρη Nottingham Forest του μεγάλου Brian Clough. Ένα βαθμό πιο πίσω και στην 3η θέση ήταν η Arsenal την οποία θα αντιμετώπιζαν οι «κόκκινοι» στα μέσα Γενάρη του’88. Παιχνίδι το οποίο θα γινόταν τότε το δεύτερο μεγαλύτερο σε τηλεθέαση για παιχνίδι πρωταθλήματος!

 

 

Η Liverpool όμως ήταν και πάλι εκεί έκανε μεγάλη νίκη με μία καταπληκτική εμφάνιση με το πρώτο γκολ να δείχνει εμφατικά την ποιότητα, τις ικανότητες αλλά και την επιθετική δεινότητα και την δουλειά που είχε γίνει τότε στην ομάδα του Kenny.

 

 

Φτάνει Μάρτιος, η Liverpool απειλεί πλέον το ρεκόρ αήττητου που είχε η Leeds, με 29 παιχνίδια χωρίς ήττα. Ήταν 16 Μαρτίου η ομάδα θα αντιμετώπιζε την Derby County και ήξεραν όλοι πως θα ισοφάριζαν το ρεκόρ της Leeds, αν και οι στατιστικές ήθελαν την Liverpool καλύτερη, κερδίζοντας περισσότερα παιχνίδια, βάζοντας περισσότερα γκολ και δεχόμενη λιγότερα. Η νίκη ήρθε και το ρεκόρ ισοφαρίστηκε όμως το επόμενο παιχνίδι αυτό με την Everton δεν πήγε όπως όλοι περίμεναν. Οι «κόκκινοι» ηττήθηκαν με 1-0 από τους συμπολίτες τους το ρεκόρ δεν ξεπεράστηκε, όμως αν λάβουμε υπόψιν τα παραπάνω στατιστικά η Liverpool τα είχε καταφέρει καλύτερα.

 

H Everton ανακόπτει το ρεκόρ της Liverpoo

 

Ακολούθησαν οι νίκες με Wimbledon, Nottingham Forest αλλά και ο ημιτελικός του FA με την ίδια ομάδα στο Hilsborough που και πάλι ο Dalglish νίκησε με 2-1. Το 2ρο παιχνίδι της διοργάνωσης (ο επαναληπτικός) είχε χαρακτηριστεί ως «το παιχνίδι του αιώνα». Άλλη μία εξαιρετική εμφάνιση από την Liverpool με τον σχολιαστή του παιχνιδιού John Motson τότε να λέει χαρακτηριστικά:

 

“And that is another superb Liverpool goal. Peter Beardsley made it, John Aldridge scored it, and as with everything Liverpool do, it looked simple, but it was of a quite stupendous quality.”

 

Μετά από αυτό το παιχνίδι και μέχρι το τέλος της σεζόν η απόδοση της Liverpoοl έπεσε λίγο αλλά παρέμεινε αήττητη. Κέρδισε το πρωτάθλημα Αγγλίας συγκεντρώνοντας 90 βαθμούς και βάζοντας 87 γκολ, πολλά από τα οποία ήταν σε αγώνες με συνολικό σκορ 4-0!

 

 

Βέβαια η σεζόν θα μπορούσε να ήταν καλύτερη αν ερχόταν και το FA Cup στο οποίο έχασε στον τελικό από την Wimbledon με 1-0. Δείγμα του πόσο τεράστιο παιχνίδι ήταν είναι ότι μνημονεύεται ακόμα και σήμερα.

 

Ο Gary Ablett της Liverpool και 0 Vinnie Jones της Wimbledon

 

Από αισθητικής απόψεως μπορούμε να πούμε πως η Liverpool εκείνης της περιόδου άγγιξε το τέλειο, αν υπάρχει τέλειο σε οποιονδήποτε τομέα της ζωής. Το κλαμπ άφησε τη ιστορία του και χαρακτηρίστηκε ως η καλύτερη ομάδα που έβγαλε το Αγγλικό ποδόσφαιρο. Ήταν υπομονετικοί, γρήγοροι, ταλαντούχοι και με πολύ πολύ θράσος. Το μεγάλο «γιατί» θα πλανάται για πάντα πάνω από αυτή την ομάδα και θα μας αφήνει να αναρωτιόμαστε τι θα μπορούσε να κάνει στη Ευρώπη, αν οι Αγγλικές ομάδες δεν είχαν τιμωρηθεί με αποκλεισμό από τις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Δυστυχώς η τραγωδία του Heysel του 1985 δεν θα μας απαντήσει πότε σε αυτό το ερώτημα.

 

 

Κάποιοι άλλοι θα πουν πως η Liverpool έπαιξε τόσο καλά γιατί δεν είχε την Ευρωπαϊκά παιχνίδια. Εγώ θα σας πω πως όταν είσαι η καλύτερη ομάδα στην χώρα σου ο μόνος τρόπος για να βελτιωθείς ακόμα περισσότερο είναι να παίξεις και στην Ευρώπη για να κατακτήσεις την κορυφή και εκεί. Αντικειμενικά πάντως αυτή η Liverpool της περιόδου 1987-1988 ήταν το ζενίθ αυτού του κλαμπ, τόσο αγωνιστικά όσο και αισθητικά και για πολλούς ό,τι καλύτερο έχει αναδείξει ποτέ η χώρα που γέννησε το ποδόσφαιρο.

 

 

Συντάκτης: Γιώργος Γιαννούλης

Βαθμολογία
Συντάκτης

Οι αρθρογράφοι των ΕΥΑΠ σας μεταφέρουν τη μαγεία του Αγγλικού ποδοσφαίρου μέσα από τα άρθρα τους. Γιατί ΕΥΑΠ είναι μια μεγάλη ομάδα γεμάτη πάθος για το Αγγλικό ποδόσφαιρο.

info@eyapnews.gr

Loading Facebook Comments ...
Σχολιάστε πρώτος
Do NOT follow this link or you will be banned from the site!
error: